تاریخچه

دانشکده زبان وادبیات

    مقدمه:

بدون شک آدمی، بحیث موجود عاقل، مسئول ومختار خداوند،  در زمین وزمان حیات معنوی خویش به صورت طبیعی هم از امتیازات وحقوقی برخوردار است وهم مسئولیت ها ومکلفیت های سبک وسنگینی به شانه های خود حمل می کند.

یکی از موارد بسیار مهم  وارزنده ی که انسان بالطبع حق برخوردارشدن از اورا را دارد، بهره گرفتن از مزایای دانش وفرهنگ است. هم چنین متقابلا حراست وصیانت از حریم فرهنگی که آدمیان به حکم فلسفه ی خلقت به آن بستگی دارند،‌ جزء مکلفیت های ایشان است.

درجهان مدرن، دستگاه های کاری درچارچوب دولت- ملت ها، حوزه های مکلفیت مجزا وجدا از هم دارند. دستگاه دیپلماسی مسئولیت طرح وتدوین سیاست ها را دارد،‌ مراجع بهداشتی به تنظیم امور مربوط به صحت عامه مشغول اند و... دراین میان آدرس ها ونشانی های نیز هستند که مسئولیت ورسالت فرهنگی واخلاقی را درچارچوب دستگاه کلان دولت عهده دار هستند.

بدون شک یکی از این آدرس ها دانشگاه های هرکشور می باشند. دانشکده زبان وادبیات بصورت مشخص وویژه مسئول رشد، گسترش وتوسعه فرهنگ ملی ماست، زبان هایی که به آنها اقوام مختلف کشور سخن می گویند در واقع ستون فقرات فرهنگ ملی، تلقی می شوند. دلیل وانگیزه ایجاد پوهنحی زبان وادبیات با دیپارتمنت های آن در پهلوی سایر نهادهای مماثل، این است که بار رسالت نگهداری فرهنگ اصیل وملی مارا به دوش خود حمل کند. پوهنحی زبان وادبیات پوهنتون تخار از آغاز تاسیس تا ایندم این وظیفه را مسئولانه به پیش برده است. دیپارتمنت های دری،‌ پشتو و اوزبیکی نیز در چارچوب این پوهنحی، مجدانه از حریم فرهنگی محیط وکشور ما حراست می کنند. ما به حکم انسان بودن، نیاز داریم با تمام انسانهای سایر نقاط زمین روابط دوستانه وهمکارانه داشته باشیم واز مزایای فرهنگ جهانی نیز بی بهره نمانیم، به همین دلیل وانگیزه،‌ به ایجاد دیپارتمنت انگلیسی در این پوهنحی نیز اقدام شده است.

 

    تاریخچه پوهنځی:

دانشکده زبان وادبیات در سال 1376 در چوکات دانشگاه تخار با ایجاد دیپارتمنت دری فعالیت اکادمیک خودرا شروع نمود. این دانشکده به سان سایر نهاد های تحصیلی که در چارچوب دانشگاه تخار فعالیت دارند، درمسیر حیات خویش فراز ونشیب هایی را تجربه نموده است.

پوهنحی زبان وادبیات، پس ازمدتی به اثر حاکمیت طالبان همانند سایر دانشکده های این دانشگاه از فعالیت بازماند که این دوره ی سکوت وفترت درسرنوشت آن وقت وآینده ی این پوهنحی تاثیر خودرا داشت. با بازشدن فصل جدید تاریخ سیاسی کشور وسقوط طالبان، پوهنحی زبان وادبیات فعالیت های خودرا از سر گرفت وهمگام با کاروان تحصیلی کشور در مسیر مشخص خود به راه افتاد.

در سال 1384 پوهنحی زبان وادبیات نخستین پروردگانش را به جامعه تقدیم نمود که تعدادشان به 42 تن می رسید. پوهنحی زبان وادبیات، در پهلوی سایر بخش های مربوط پوهنتون تخار تا سال 1387 در زیر خیمه ها به سر می برد، تا آنکه در سال 1388 به اثر تلاش های خستگی ناپذیر پوهاند نورمحمد"همتا" رئیس همان وقت دانشگاه به مقر اصلی خود واقع تپه ورته بز شهر تالقان انتقال یافت ودر تعمیر اداری ریاست پوهنتون وتعمیر پوهنحی شرعیات به فعالیت های اداری وتدریسی خود پرداخت.

دیپارتمنت های پشتو، اوزبیکی وانگلیسی، بالترتیب در سال های 1388، 1389 و1390 در چارچوب این پوهنحی ایجاد شدند که تا اکنون به فعالیت خویش ادامه می دهند.

پوهنحی زبان وادبیات در سال 1392 با داشتن 29 استاد و569 دانشجو در چهار دیپارتمنت در خط خدمتگذاری به جامعه قرار دارد.

 

رؤسای پوهنځی زبان و ادبیات از بدو تاسیس تا ایندم:

از بدو ایجاد مسئولیت پوهنحی زبان وادبیات را ذوات آتی الذکر بدوش داشتند:

                    ·پوهنیار عبدالشکور

                    ·پوهنمل عین الدین "نصر"

                    ·پوهنمل سید عبدالواجد "جوهری"

                    ·پوهیالی سید عبدالله "حبیب زاده"

                    ·پوهنیار وطن شاه "قایم"

                    ·پوهیالی احسان الله " مشفق"